Fakturowany papier w Digital Painting - wstęp

pomiń wstęp, przeskocz do tutoriala

Profesjonalne programy do cyfrowego malowania obrazów (ang. digital painting) przeważnie wyposażone są w funkcję imitowania naturalne faktury podłoża na którym malujemy. Gdy rysuje się na prawdziwej kartce papieru, zawsze ma on jakąś swoją charakterystyczną chropowatość i nie równo "łapie" ołówek. Są w sprzedaźy specjalne papiery do rysowania pastelami, węglem, specjalne papiery do akwareli i innych technik malarskich. Często także artyści malarze wykorzystują naturalną fakturę zagruntowanego płótna malarskiego ( ang. canvas) w podłożu malarskim. Już dawno temu autorzy programów graficznych zauważyli potrzebę zasymulowania tego efektu niejednorodnego przyjmowania koloru przez obraz. Pierwszym programem potrafiącym udawać fakturę cyfrowego płótna był chyba Adobe Photoshop, ale wkrótce pojawiły się inne programy, bardziej wyspecjalizowane w symulowaniu naturalnych mediów jak na przykład Artrage, Corel Painter, openCanvas.

Ustawienia papieru w programach graficznych

Ustawienia papieru (paper settings) w Artrage.

Artrage bardzo realistycznie naśladuje papier, niestety, czasem aż za bardzo, i nie da się go zmusić by na chwilę przestał. trudno też jest ustawić papier mający bardzo delikatną fakturę.

Ustawienia tekstury pędzla w Adobe Photoshop.

W Photoshopie to właśnie tutaj ustawia się właściwości papieru. więc trzeba uważać przy zmianie pędzla, żeby każdy miał identycznie ustawioną teksturę, inaczej efekt będzie dziwny, a papier będzie miał różną ziarnistość w różnych miejscach.

Paleta papierów w Corel Painter z zaznaczoną opcją directional grain.

Corel Painter niewątpliwie daje najlepsze możliwości konfiguracji papieru i w przeciwieństwie do Photoshopa są one globalne dla dokumentu, więc niezależnie jakiego pędzla użyjemy obraz będzie spójny. Painter jako jedyny daje możliwość uzależnienia interakcji pędzla z papierem w zależności od kierunku przesuwania pędzla (opcja directional grain zaznaczona ilustracji) prócz opcji widocznych na tej palecie, można jeszcze ustawiać parametr grain dla każdego pędzla z osobna, który decyduje o sile oddziaływania papieru na ślad pędzla.

Papier w gimpie

GIMP, Opensource'owy program, którego ja używam do digital painting, czyli malowania za pomocą tabletu graficznego, niestety nie ma obsługi ziarnistości papieru zaimplementowanej tak, jak płatna konkurencja. Jednak przy odrobinie wysiłku można go do tego zmusić za pomocą zaznaczenia (ang. selection) co zamierzam pokazać w tym tutorialu. Prócz wad takiego rozwiązania (pracochłonność, i zajęcie zaznaczenia do symulacji papieru, zauważalne spowolnienie pracy gimpa) są też zalety takiego rozwiązania, w śród których wymienię:

• elastyczność, sami przygotowujemy papier, więc możemy zrobić dokładnie taki jak nam odpowiada, na przykład ze znakiem wodnym,
• możliwość zastosowania faktury papieru tylko na części naszego obrazu,
• możliwość wykorzystania potem gotowego papieru jako parametr dla filtrów, i zamienić jednolite tło, na fakturowane i to za pomocą identycznego desenia, jak ten która steruje śladem pędzla.

Tutorial: Symulowanie Fakturowanego papieru w programie GIMP

potrzebować będziemy:

• Gimpa, najlepiej w najnowszej wersji z tąd
• tabletu graficznego, choć sam tutorial można wykonać bez tabletu, to jednak digital painting i symulowanie ołówka bez talbetu czułego na nacisk raczej mija się z celem,
• coś do narysowania, żeby przetestować papier,
• trochę czasu i cierpliwości na eksperymenty, jednak gdy już uda się nam stworzyć użyteczne fajne papiery, będą do naszej dyspozycji już zawsze, szybko i prosto.

W skrócie (bo mądrej głowie dość po słowie)

•  przygotowujemy niewielki obraz w skali szarości, gdzie jaśniejsze tony będą odpowiadać wypukłością, a ciemniejsze zagłębieniom,
• przygotowujemy obrazek jako bezszwową teksturę
• zapisujemy papier jako teksturę do wykorzystania w gimpie
• przygotowaną teksturę wklejamy do kanału zaznaczenia
• korygujemy chropowatość i chłonność papieru za pomocą ustawień kontrastu i jasności kanału zaznaczenia
• rysujemy po wirtualnym papierze, nasze dzieła zdobywają sławę w internecie i nikt nie wierzy, że to rysowane w gimpie :)

Krok po kroku

tworzymy teksturę naszego przyszłego papieru

Otwieramy w gimpie nowy dokument. Ctrl + n. rozmiar ustawiamy na 400 * 400 pikseli.D:\projekty\tutoriale\papier_w_gimp
Aby wybrać kolor rozwijamy sekcję zaawansowane opcje (ang. Advanced Options) i tam wybieramy wypełnienie białe (ang. Fill with: White ), choć tak na prawdę to bez znaczenia w tym przypadku.
Głębię kolorów pozostawiamy na razie RGB color, choć tak na prawdę będzie nam potrzebna grayscale - skala szarości, to niektóre filtry działają tylko na RGB i przeszkadzało by nam grayscale.

W tym miejscu chcę przeprosić za Dwujęzyczność tego tuturiala. Mam zwyczaj instalować sobie GIMPa po angielsku, bo nie bardzo podobają mi się tłumaczenia na język polski. Stąd ilustracje z anglojęzycznego interfejsu. Ty pewnie masz Gimpa po polsku, więc będę się starał tłumaczyć, jeśli jednak znasz język angielski w podstawowym stopniu, być może będzie lepiej gdy zainstalujesz go bez polskiego, wtedy będzie łatwiej robić tuty po angielsku, a takich jest więcej necie.

Ikonka , czyli Bucket Fill Tool (wypełnienie kubełkiem) pozwoli nam na wypełnienie obrazka paseczkami będącymi punktem wyjścia dla fajnego "karbowanego papieru" Skrót do tego narzędzia to Shift + B a ustawienia prezentuje na obrazku poniżej.

wypełniamy obraz paskami desenia "Stripes" - nie pomylić ze "Stripes Fine", bo te są zbyt ciekie do naszych celów.

Obracamy obraz tak by paski były pionowe a nie poziome. By to zrobić wybieramy z menu  Image (obraz) Transform (transforamcja) Rotate 90° clockwise (obróć o 90° zgodnie z ruchem wskaz. zegara). Otrzymujemy obraz z paskami pionowo

Teraz czas na wprowadzenie odrobiny chaosu, bo przecież te paski wcale nie przypominają papieru. Rozpoczniemy od Filters Blur Blur  a po polsku Filtry, Rozmycia, Rozmycie, albo jakoś tak. następnie wprowadzimy trochę obiecanego haosu za pomocą Filters Noise Pick, które to poprzesuwa losowe piksele z ich sąsiadkami. powyższe etapy przedstawiam na rysunkach: 

Teraz to zaczyna przypominać papier, ale wprowadźmy jeszcze trochę chaosu Filters Noise SVG Noise

Zobaczmy teraz histogram Dialogs Histogram Widać na nim dwie górki, jedna odpowiada ciemnoszarym paskom postwałym po tym jak zastosowaliśmy blur, druga jest z ciemnoszarych. te płynnie opadające zbocza to efekt szumu (HSV noise). Jeśłi nie wiesz jak czytać histogram polecam poczytać tu oraz tu . Ja tylko nadmienie, że lewa część wykresu symbolizuje ilość pikseli ciemnych, środkowa, średnich, a prawa jasnych. Nasz Histogram powinien wyglądać mniej więcej tak, bo z jasnych pikseli powstaną na naszym obrazie obszary mocno "łapiące ołówek", czyli wypukłości, a z ciemnych pikseli słabo "łapiące" zagłębienia. dobrze nie mieć zbyt głębokich zagłębień, bo nie będzie dało się ich zamalować, zbyt dużo jasnych też nie jest dobre.

Następnym etapem pracy będzie zrobienie z naszego papieru desenia, który można będzie użyć do wypełniania w gimpie. By tego dokonać powinniśmy się upewnić, że nie będzie widać miejsca łączeń pomiędzy kafelkami wypełnienia. Gdy obszar, który chcemy wypełniać jest większy niż obrazek tekstury, gimp będzie powtarzał teksturę w lewo i w dół, właśnie tak jak kładzie się kafelki. trzeba się więc postarać, by lewa strona zgadzała się z prawą, a górna krawędz z dolną. Filters Map Make Seamless (filtry, mapowanie, stwórz bezszwowy). 

Et voila! Mamy już gotowy deseń (pattern) z którego możemy robić zaznaczenie symulujące ziarnistość papieru
Jeszcze tylko zapisać w odpowiednie miejsce File save , albo skrótem control + s  i wybieramy nazwę dla naszego pliku oraz miejsce, w którym zapiszemy nasz deseń, odpowiednim miejscem będzie katalog  patterns w katalogu, w który gimp tworzy w naszym profilu, w katalogu patterns.U mnie jest to:
C:\dokuments and settings\ikkiz\.gimp-2.4\patterns a w linuksie /home/ikkiz/.gimp-2.4/patterns 
Typ pliku

oczywiście wybieramy odpowiednią nazwę, i wybieramy typ pliku GIMP pattern (*.pat).


Pojawi się jeszcze pytanie o podpis desenia w liście wyboru deseni, i tam wpisujemy co chcemy.

Teraz można spodziewać się naszego desenia na liście w oknie Patterns, które możemy wywołać za pomocą Control Shift P, albo z menu: Dialogs Patterns 

 Jeszcze pozostaje kliknąć ikonkę ze strzałkami na tej palecie, żeby odświeżyć nasze desenie (to ten guzik po środku na dole)

Jeśli wszystko poszło dobrze, nasz papier pojawi się w tym okienku, jak widać obok (desenie wyświetliłem tym razem w postaci listy)

Ostatni etap to zastosowanie naszej faktury jako zaznaczenia

W tym celu otwieramy właściwy obraz, ten w którym będziemy rysować symulując papier i ołówek. Klikamy kombinację klawiszy Shift Q albo korzystamy z małego prostokącika w dolnym lewym rogu okna obrazu (zaznaczony na rysunku kursorem) po to by przełączyć się w tryb edycji maski (ang Toggle Quick Mask) 
W tym trybie szybkiej masko możemy po prostu malować zaznaczenie. Czerwony kolor oznacza brak zaznaczenia, czyli maskę, tam gdzie nie ma czerwonego koloru nie ma maski (jest zaznaczenie). Znów używamy wypełnienia Shift + B ale tym razem już z naszym papierem i w trybie szybkiej maski. powinniśmy otrzymać takie coś, jak na rysunku poniżej, widoczną na czerwonawo ziarnistość naszego papieru. Jak pisałem wcześniej, to co jest przykryte przez czerwoną maskę jest zabezpieczone przed rysowaniem, to co nie jest, będzie normalnie "brało" farbę.

Wyłączamy szybką maskę tak jak ją włączyliśmy, wokół zaznaczenia zaczną begać "mrówki" - tak zwana marque. Możemy (musimy) ją wyłączyć za pomocą skrutu ctrl T , albo menu View Show Selection. bierzemy sobie ołówek (ang. pencil tool) skrót: N i ustawiamy go może tak jak ja (rysunek obok). czyli opacity: około 30 i co dość ważne, ustawiamy tryb na incremental, czyli pokrywanie będzie przyrostowe. Jeżeli przejedziemy jednym ruchem ołówka kilka razy w tym samym miejscu, to pokrycie się zsumuje, co będzie bardziej realistycznie naśladować ołówek. proponuje poeksperymentować z różnymi końcówkami pędzla, z różnymi ustawieniami Opacity, a także z innymi narzędziami, jak na przykład rozmazywanie (ang. smudge) Ctrl S